bezludna wyspa

nie odkryłam Ameryki wykrzykując eureka stałam naga wśród spieszących się ludzi gdy spojrzeniem obnażyłeś mnie bardziej poczułam się znowu kobietą zawstydzoną kiedy trzymasz za rękę kiedy welon i biała sukienka okrywają ciało nietknięte niczym cudem i darem narodzin zapragnęłam pomóc następnym pokoleniom by nie poddali się nowoczesności w obcej tożsamości smutni i okaleczeni której tak łatwo ulegają jak na wyspie bezludnej rozbitek z nadzieją nieustannie woła o ratunek może warto i tutaj odnaleźć wśród przepychu i miejskiej zabawy niby wolnych a zakutych w kajdany jeszcze żywych lecz zabłąkanych