Przejdź do treści

moje życie

O życiu
jak na starej fotografii jesteś ze mną kiwasz głową że tak było na zegarze czas przeminął tylko spojrzę raz do tyłu wszystko wraca w moich myślach widzę ciebie i dzieciństwo moje kroczki podążają za twoimi kiedy chciałam być tak duża jak te drzewa za którymi się chowałam byś mnie znalazł a na piasku moje stópki zaznaczały że też jestem taka ważna jak te mewy które ciągle dokarmiałeś odleciały i my z nimi coraz starsi spotykamy się raz kiedyś by uchwycić tamte chwile jak przez pryzmat ostatnie promienie będą czyimś przypomnieniem
109 odsłon

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

leopard 2 8 lat temu
cofam się w czasie czytając wspominam przeszłość aby potem wyjść jej na spotkanie i widzę przyszłość a wrażenia całkiem ją wyparły gdzieś gubi się w tym wszystkim teraźniejszość
DARTANIAN 110 8 lat temu
Bardzo melodyjny wiersz i bezsprzecznie bardzo ładny przy końcu jednak gubi troszkę melodykę ; jak przez pryzmat ostatnie promienie
będą czyimś przypomnieniem
Pozdr
hazal 8 lat temu
Dartanian,witam,zgadza sie,ale nic innego nie udalo mi sie wymyslic,moze jakas podpowiedz od Ciebie? Pozdrawiam.
hazal 8 lat temu
Dartanian, nie uwierzysz,ale o Tobie myslalam i wiedzialam,ze zwrocisz na to uwage, z czego sie ucieszylam,bo wlasnie chcialam od Ciebie porady jak to zmienic.
leopard 2 8 lat temu
jak przez pryzmat ostatnie promienie
będą czyimś przypomnieniem

- a cóż to jest?

wydaje mi się, że nie tak było,
kiedy czytałem pierwszy raz ...
teraz brzmi to jak bełkot
stetryczałego starego
piernika :p
DARTANIAN 110 8 lat temu
Niesamowite :-) a jak zmienić śpieszę w sukurs słowo; ostatnie to ono ci psuje melodykę zamiast ostatnie dałbym:szept,promienie, będą graniem nieroztropnym, będą błogim przypomnieniem
Pozdr;-)
2 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie