Smutasowe letnio-jesienne nadzieje

Poranek słońcem zalał mieszkanie w oknach promienie złote wszędzie się nagle budzi życie kogut poranną nutkę pieje rozszczebiotanym gwarem wróble się kłócą nad tym kto pierwszy w rosie wytarzać się ma słońce pierwszym promieniem dotyka kwiatów motylom nową wskazując drogę gwarem wesołym życie się zaczęło w liściach klonowych życie zafiglowało rześkość się wkrada przez uchylone okno zapach ziemi który upaja dając nadzieje na nowy dzień wstań już przetrzyj z oczu senne mary przegoń nocy cień zobacz jak poranek odprawia czary dając nadzieję na nowy dzień na jutro i na zawsze..