Przejdź do treści

życie

Od siebie
krople deszczu spływają po ponurych oknach i stukają o parapet – niebieskawa szarość chmur wprawia mnie w senność i tylko stukot tych kropel i słoneczne promienie przebijające się chwilami przez chmurny mur utwierdzają w przeświadczeniu – trzeba wstać i pójść bo nikt nie wstanie nie pójdzie i nie przeżyje życia za Ciebie
49 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

4 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie