Zima

już nie ma takich zim jak lata osiemdziesiąte kiedy to od listopada niebo białym puchem gwiazdeczki zrzucało pod stopami mróz trzaskał jak w kominku ogień do marca korzuchy się nosiło czapy na drzewach lśniły niczym zimowy raj dla zdrowia kuligi były śnieżki i bawłany małe i wysokie z garnkiem na głowie zamiecie i zawieje dookoła śniegu po kolana dzisiaj już nie ma takich zim dzisiaj zima w ruinę popadła radości nie daje zabawy a taka ponętna była zaczarowana dzisiaj bez miłosnego wabika została a może zima też przywilej swój ma jak cyrk swoich błaznów co sami serca sobie mrożą smutkiem trymetru lodem zamiast iskierekami gwiazdeczek Zimo już czas na ciebie mróz bez bieli twoim chochlikiem niech nie będzie a zabawą pierwotnie przyjdź gwiazdeczki swoje pokaż potężną siłą mrozu w bieli meandry śnieżnobiałe przynieś tęczę uśmiechu - szpilecznicę i na oknach maluj kwiaty przyjdź już śnieżna i biała zawiruj Światem