Przejdź do treści

krople jak ziarna

nie chcę już pisać o tobie bo jak opisać kogoś kto jest niczym piasek przesypujący się w klepsydrze rozbita na tysiące cząsteczek skała odmierzająca czas słabością nie chcę już myśleć o tobie czuć jak woda ujęta w dłonie przecieka między palcami nie chcę
76 odsłon

Komentarze (6)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

ibis49 14 lat temu
odmierzająca czas słabością bardzo mi się to podoba:)
karioka83 14 lat temu
Elu, Andrzeju dziękuję! Cieszę się,że wiersz się spodobał :) Pozdrawiam i życzę spokojnej nocy :)
Wiktor Goriaczko 14 lat temu
jako piach i woda / czyli błocko / niezbyt pewnie się czuję - ja przeważnie jestem jak tlenek węgla bezwonny i przeźroczysty - lecz śmiertelnie / nudzę / czyli truję!
karioka83 14 lat temu
Wiktorze, ideały- podobnie jak uczucia ( krople) - są jak płynące obłoki po niebie.Kiedy sięgają ziemi w postaci deszczu - zamieniają się w błoto. Ale tylko z tak użyźnionej ziemi powstają kwiaty i owoce...
karioka83 14 lat temu
Dziękuję, Teresko! :) Pozdrawiam!
karioka83 14 lat temu
Pozdrawiam, Beatrice:)
7 online · flora_pisze

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie