Pod Wielkim Wozem

smutek jest piękny choć taki bolesny ma barwę zmierzchającego dnia zapach nadciągającej jesieni kształt samotnego wpatrywania się w rozległy górzysty pejzaż z pustego o tej porze sanatoryjnego tarasu dziś zaciągnęłam się nim jak niebo chmurami przed deszczem smakuję go każdą cząstką siebie bez ciebie nie chcę wracać w intymne światło wieczornej lampy ani w gwar tanecznej muzyki ,, Piekiełka" zaczekam aż rozmyta plama zmierzchu zamieni się w zdecydowany kontur nocy popatrzę wtedy na gwiazdy z nadzieją że i ty patrzysz teraz na nie może razem ujrzymy tę spadającą wsłuchaną w nasze wspólne życzenie