Przejdź do treści

próba opisania świata

Egzystencjalne
,, panta rei- nie wejdziesz dwa razy do tej samej rzeki..." (Heraklit) jak oddać ulotność chwili zatrzymać przestrzeń między myślą a słowem wczorajsze ,, puste krzesło przy kuchennym stole" widziane przez zamazaną szybę z łez nie jest tym samym co dzisiaj ,, nudzącym się bezrobotnym krzesłem" wczorajsza samotność uśpiona w ciemnym pokoju po zmierzchu nie jest już tą dzisiejszą wpatrzoną w rozświetlone okna sąsiadów wczorajszy ból ostry piekący dziś napływa falami pozostawiając gorycz u brzegu jak metaliczny posmak antybiotyku w ustach którego nie da się usunąć ani wodą ani chlebem wczorajszy wiersz o cierpieniu dziś będzie już inny
55 odsłon

Komentarze (7)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

ibis49 14 lat temu
Wszystko się zmienia, tylko miłość jest wieczna:):):)
karioka83 14 lat temu
Tak, Andrzeju... Choć wciąż inna... to jednak ciągle taka sama... Największy paradoks miłości... ;))
karioka83 14 lat temu
Myślę, Reniu,że z miłością jest jak z życiem... Trwa wiecznie, choć poszczególne istnienia odchodzą...
karioka83 14 lat temu
Ech, Reniu... Polemizujesz z komentem ibisa... ;) Nie zostawiasz nawet cienia nadziei... ;P
kysiek002 14 lat temu
świetny. Trafił do mnie jak moło jaki wiersz. zwyczajnie niezwyczajny
karioka83 14 lat temu
Kysiek- bardzo mnie to cieszy :) Pozdrawiam serdecznie!
ibis49 14 lat temu
Biedroneczko, miłość pozostaje, to tylko ludzie odchodzą...
5 online · flora_pisze

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie