przez pryzmat

lubię to miejsce cafe empik we wrocławiu kiedy delektując się aromatem i smakiem wybornej mocci przyglądam się z wysoka przez oszkloną ścianę starym kamieniczkom oświetlonym łagodnym marcowym słońcem gołębie jak zaczarowane fruną kluczem ku spadzistym ceglanym dachom antresolowym okienkom godzina piętnasta niezwykła pora kiedy świat wstrzymuje oddech nie załatwisz już nic w urzędach ale nie zaczął się jeszcze wielkomiejski exodus przy okrągłym stoliku wczytana w losy czarnoksiężnika z krainy oz odkrywam własny magiczny świat w którym zapachy i barwy nabierają wyjątkowej intensywności a proza życia przez chwilę staje się poezją