kto sieje wiatr
ten zbiera burzę
kto wnosi obłoki
zbiera kamienie*
rozerwij się trochę
rzuć jednym z nich
* z inspiracji wierszem mkc47 ,,Syzyf"
60 odsłon
Komentarze (8)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
oddawaj tytuł :)) hm to cieszę się iż jeszcze mogę Ciebie inspirować :)
Twój też ok :)i nawet mogę sobie porzucać :)
Nie pamiętasz? To dawny wiersz! :) Teraz jakoś go sobie przypomniałam... Odświeżyłam też sobie Twojego ,, syzyfa ;) Wszak jest i tu... :) Pozdrawiam, Krzysiu :)
Don Vito, różne rzeczy można powiedzieć o tym wierszu, ale na pewno nie ,że jest to wierszyk dla dzieci. Zachęcam cię do pobycia w tematyce XX wiecznych egzystencjalistów i poczytania np. ,, Dwóch esejów Camusa ( w tym właśnie ,,Eseju o Syzyfie) Mój tekst jest jednym z głosów w tej sprawie... Pozdrawiam
Alvaro- nie o ilość wersów chodzi... ;) Powiedzmy- miniaturka...
Zabieram pierwsze dwa wersy ..
Ładny z przekazem i to wartościowym tylko taki jakby niedokończony.Pozdr.
Jest niejednoznaczny, nieco ironiczny... Otwarty w zapisie na dialog z czytelnikiem. Trzeba go też czytać łącznie z wierszem, który stał się inspiracją :) Pozdrawiam, Dartanian :)