napisz jeszcze jeden wiersz
wysłuchaj czterech pór roku Vivaldiego
ucałuj zranione kolano dziecka
podnieś z ziemi
czyjeś zakurzone serce
obejrzyj się za siebie
to co zostawiasz
tam zastaniesz
63 odsłon
Komentarze (5)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
zostawiamy tyle, ile damy siebie
Ech, corovado- stary prześmiewco... Ten wiersz miał bardzo konkretnego adresata... i nawet dedykację miał... Adresatem była młoda kobieta... Ale rozumiem... śmiech rozładowuje napięcie... ;)) Pozdrawiam :)
Dokładnie tak, Andrzeju... Trzeba tu być tak długo,żeby po nas jak najwięcej dobra zostało... Zanim przyjdzie do głowy głupia , desperacka myśl dajmy sobie szansę na jeszcze jeden dobry gest... Adresatka wiersza jest wśród nas, więc możliwe,że i mój wiersz do tego się przyczynił... Nigdy nie wiemy, kto może się nam okazać pomocny i jaki jego drobny gest...
Hej, bezpański- my jeszcze żyjemy... ;)) Jeszcze mamy szansę...
Żyjesz, Rafale... Nawet jeśli czujesz,że serce Ci pękło... Cierpię, więc jestem... Pozdrawiam serdecznie!