Przejdź do treści

Pokolenie zagubionych

Egzystencjalne
nasyciliśmy oczy cudzym nieszczęściem zapragnęliśmy spełnienia jesteśmy pretensjonalni nieskomplikowani do bólu roszczeniowi chcemy żyć na zapas mówimy o wolności której boimy się zaznać płaczemy nad pocałunkami choć oboje wiemy że nic nie znaczą pragniemy miłości o której tylko słyszeliśmy zbyt niewiele by rozumieć staliśmy się niezauważalnie idealnymi kopiami samych siebie 20.06.2014
57 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 11 lat temu
Następny ciekawy :) bardzo ładnie..
3 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie