Jesiennyświt

Świt ,jesienny świt.

Pośród pól i łąk.

Liść opadły ,drzew kikuty,

Wyciągniętych rąk,



Mgła, jesienna mgła,

Szalem skrywa łzy.

Łezki żalem poronione,

Dla pomarłych czci.



Wiatr ,jesienny wiatr,

Tęskny snuje żal.

I pogdera smętnie liściem,

Płynie zmiennie w dal.



Deszcz,jesienny deszcz,

W żagle nieba dmie.

Pochlipuje w ziemi deszczem,

Na jesiennym śnie.



Noc,jesienna noc,

Strach rozpiętych mar.

Wyszemrany,zaplakany,

Księżycowy czar.



Świat ,jesienny świat,

liść zapląta nić.

I osiądzie w szarym polu,

By o wiośnie śnić.



Józef Bieniecki