Płynę.

Płynę wiatrem nad ziemią,

Pośród chmur i nieba.

Łąk nadzieją kwieconych,

Kłosów zboża ,chleba.



Muskam piersią cię ziemio,

Byś pięknem stworzenia,

Była natchnieniem ducha,

Wrogiem powątpienia.



Niech w szlachetnym twym

pięknie,

Łaska wiary wschodzi,

Prawa będą przykładem,

Mądrych ludzi rodzisz.



By lud umiał dziękować,

W pięknie znaki czytał.

Nie próbował zepsować,

A głupich nie pytał.



Na życiowym wirażu,

Do ciebie nie wracał.

U doczesnych ołtarzy,

Winy umiał skracać.



Perło pośród wszech świata,

Niech duchem rozumiem.

Do ducha myśli wzlata,

Piękno czytać umiem.



Józef Bieniecki