W Koronie

Och wietrze wiej ,od Dzikich Pól,

Z podolską pieśnią nieś.

Od synów twoich -dzielnych cór,

Prawdziwie smutną wieść.



Stepowym deszczem brudy spierz,

Zbrodniarzy-zdrajców grono.

Historię dawnym czasem mierz,

Potęgą nieskończoną.



Od Dzikich Pól,po Odry brzeg,

Niech Orzeł Biały płynie.

Potęgę niesie każdy wiek,

A polska nie zaginie.



Ześlij o Matko łaski grom,

By ogień w nas rozpalił

I w końcu wznieśli własny dom,

Który się nie zawali.



A sławę wieków powtórz znów,

By polskie ramię męża,

Wiedeń przypomni-zbrojny huf,

W obronie Twej -oręża.



Zwycięskim szlakiem prowadż nas,

W Przedmurzu- twej obronie.

Powróć zwycięstwa -chwały czas.

I wielkość Twą w Koronie.



Józef Bieniecki