zombie

kąsałeś realność z całą swoją wrażliwością schowaną za osierdziem z kamienia miałeś cel prosty i życie bez sensu A jednak wygrzebałeś odwagę z miejsca gdzie miało jej nie być By walczyć zaciekle o swoje szczęście. Człapiesz niezdarnie, wleczesz i pełzniesz bo gdzieś tam ciągle za daleko jest źródło gniewu schowane za tarczą, pod krawatem mierzące do ciebie z dział papieru konwenansów strachu i śmierci a jeśli zrobiłeś już pierwszy krok straciłeś tożsamość człowieka a na czole pojawiło się czerwona światełko nadziei serwowane wrogom przyszłości Przyjmij pokornie lekarstwo dla zombie I podziękuj - wtulając się w milczenie