rysowałem światłem cały dzień

jej klaustrofobiczne i małe oczy wpatrywały się w moje ruchy ręką stopniowo i powolnie nie umiała mi oznajmić czy nawet nie chciała żadnych konkretnych stwierdzeń wypowiedzeń i deklaracji nie umiała w kilku słowach powiedzieć co ją intryguje w moim malarstwie usiadła po czym podwinęła sukienkę lewą nogę zwinęła na prawą ścisnęła się w pośladkach zamilkła westchnęła zaczęła dyszeć przestraszyłem się zrobiła się cała purpurowa a potem sina przewinęła oczy do tyłu rozłożyła ręce zrobiła znak krzyża skonała na moich rękach