opadają ręce

Szukam codziennie nowych słów które opisują ból nie kończą się bo nie mogę się podnieść z tej pięknej melancholii odkoczyć od niej, w końcu się odczepić odczep się Nie mogę się powstrzymać od tej nostalgii która chwyta za serce czasami, tak czasami, jak węzeł dusi bo nie wiem co dalej z sobą począć. Ręce już tylko zwisają bezwiednie na to wszystko Tak , to prawda jest ciekawie bo życie wcześniej nie powiedziało o tym i o tamtym że tak będzie. Że gdy potrzebne będą siły one wtedy słabną jak kończące się zapasy Kiedy trzeba wstać a wszystko podpowiada by opaść Tyle miejsc odkrytych gdzie inni nie dotarli wciąż.