urósł we mnie żal
ze zdumieniem odkryłem
dziwne uczucie w sercu
że się pomyliłem
że gdy zostałem sam
pozmieniałem zupełnie
to co miało być ważne
z tym co niepotrzebne
i teraz mi brakuje
w pozornej obfitości
i ciągle poszukuję
w nieładzie doczesności
tego co jest podporą
co zawsze chciałem mieć
by podążać przed siebie
i nie spoglądać wstecz
111 odsłon
kiedy rozum szwankuje
miał być do nauki
a został do miłości
i co tutaj odrzucić
kiedy jedno i drugie
można podważyć
tak nie da się nie
nie jedni powiedzą
lecz można
jedno z drugim pogodzić
zwłaszcza że chcemy
jak w bajce żyć
a jak się widzi
nie jedni ścisłego rozumu się boją
tak boją się serca miłości w:)