przebudzenie

będzie nad nami jakieś tam niebo a gdzieś na dole będzie i ziemia i wtedy przyjdę patrząc przed siebie w szarość twych oczu w dniu przebudzenia i w ciszę serca twego też zajrzę by chwilę zwątpień otulić czule i by rozkwitnąć czytając prawdę tyś nie królową a ja nie królem kilka przeznaczeń plącze się wkoło napotykając swe sobowtóry i to już było było i tamto były jaskinie były i góry i uśmiech śmierci nas nie dogania musimy wiecznie otwierać oczy na to co będzie może pytaniem co nigdy więcej nas nie zaskoczy