W sieci pająka

. Tyle ciągle się wydarza nie brak na tym dziwnym świecie myśli która się powtarza cyklicznie jak jesień po lecie dotykamy spraw wieczności teraźniejszość nas przytłacza pytamy czym ona jest chcemy wiedzieć co oznacza choć są tacy którzy wiedzą swoje wizje nam odkryją jedni drugim zarzucając to że błądzą że się mylą nie dochodzi do nas treść same błędy uchybienia roznoszona z wiatrem wieść że ktoś znowu racji nie ma na talerzu nie przynoszą a wnioski się wykluczają świat wygląda jakby na nim gęstą sieć rozpostarł pająk jakby lepsza była wiara niż poznanie zrozumienie może w końcu świat doczeka że zaczną mówić kamienie