Potrzeb

Wybuchła głowa od nadmiernych myśli
ciężkich ołowiem pod czerepem blachy
niech dzień jutrzejszy nigdy się nie przyśni
niech tutaj w dzisiaj wszystko się wydarzy
i będzie tylko ta zgubna zaduma
pętla wijąca bez celu i światła
i zgubią oczy błędne jego slady
ciemność zapadła decyzja zapadła

Więc kim ty jesteś pani na tym dachu
z którego widać wszystkie ślady tęczy
czy jesteś tylko z niewidzialnych chęci
czy przyszlaś tutaj bez powodu braku
o nic nie pytasz głosem nie udzielasz
reką spokojnie gładzisz płomien nieba
wzrokiem dostrzegasz płomieniem zwierciadłem
najwyrazistrzym plomieniem potrzeba