oczy niezapominajek
kradną
oddech życia
łzy podnoszą z ziemi
wspomnienia
wczoraj tańczyły
dziś
szukają dawnego wczoraj
a człowiek?
zakochał się
w malutkich kwiatkach
zapatrzył się
i zagubił
a potem brał garściami
był pewien
że to niebo
61 odsłon