czasem
uciekam przed światem
jak spłoszony ptak
przed wiatrem
ubieram się w zapach łąk
szczęście chowam do kieszeni
rozdaję siebie
nie oddam tylko
zachodu słońca znad Świdru
tam ukryłam miłość
77 odsłon
Komentarze (1)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
Cóż...Są takie obrazy, które zabralibyśmy ze sobą na drugi brzeg... Wierzę ,że jest to możliwe... Osób, przedmiotów nie zabierzemy, ale te obrazy wyryte w duszy...Kto wie... :)