mobbing

etat bliski a tak daleki że kresu nie widać mobbing przy milczącej publice gorzkie łzy w strachu przed utratą środków do życia milczała co dnia byle krócej ile można nieprzespanych nocy wpisać w kalendarz to mało ważne byle była pensja stop agresji światło w tunelu zaświeciła sama na przekór niepokojom że wyleją na bruk na bruku też żyją ludzie odważnie stawiła czoła zmarszczonym brwiom Nie przemocy wiara czyni cuda stop jestem silna dam radę determinacja wypływa z mojego wnętrza odniosła sukces poranioną psychiką zanurzyła się w nowym wymiarze spokój cicho puka do drzwi słucha młodsza o dzieścia lat