na finiszu

zatem przedwczoraj gdy księżyc w kole sączył się do pokoju przez ażurową pajęczynę żółtej żaluzji zostały powiedziane wszystkie słowa że jest ta druga zatem koniec ani gorzkie ani podniesionym głosem raczej delikatnym jak jedwab ulubionej apaszki ostrożnie bo nowa furtka do przyszłości już otwarta na oścież nie uszkodzić tobołki z podłogi w supełek zawiązaną chustkę w niej porcelanowe bibeloty spinki do włosów świecidełka na szyję jak puch podniosła z grudą w piersiach co ani jednej łzy już nie przyjęły z oczu niebieskich na ulicę skąpaną światłami zeszłowiecznych latarni wyszła na palcach zniknęła w półmroku brukowanej ulicy wiatr niósł jej kroki echem coraz cichszym znaleziono ją dzisiaj rano martwą w Sanie