Przejdź do treści
Pusty fotel w kącie stoi Każdy się go ruszać boi Tylko tyle po Tobie zostało Ściśnięte serce i wspomnień niemało Ten sam fotel od trzydziestu lat To w nim zatrzymał się cały świat Tyle osób obok niego przechodzi Jego historia nikogo nie obchodzi Tylko jedna osoba ciągle pamięta Najgorsze są weekendy i święta właściciel do niego już nie siada taka to jest jego jedyna wada kiedyś był ogniście czerwony nie ruszyłyby go cyklony A dzisiaj? tapicerka szara nikt za niego nie dałby dolara Choć dla mnie deszcz codzienny przypomina jaki jest drogocenny budzi uśpione wspomnienia i nagle wszystko się zmienia Czy ten deszcz musi tak lać a ja się ciągle bać że kiedyś ktoś tu posprząta i ten nieszczęsny fotel zabierze z kąta?
83 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

7 online · flora_pisze

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie