Przejdź do treści
Czytanie

Rozpacz

Egzystencjalne
Wczoraj uciekając w przedsmak niewoli, przed ambicjami wyciągniętymi z rynsztoku szczęścia, skryłam się za rąbkiem cudzego lęku, za broń mając tylko własne nieszczęścia. Dopadła mnie jednak płonąca nadzieja, w popiół obracając moje zwątpienia, a ja raniąc się o odłamki cudzej życzliwości, biegłam już w ogień, szukając ukojenia. Będąc coraz bliżej wiecznej rozpaczy, poczułam wspomnienia bliskiej mi osoby, odwróciłam się powoli, skierowałam ku nicości, oddając jej w opiekę moją chwilę słabości. Dziś otworzyłam oczy, i patrzę tak samo, to nie minie nagle, ale coś się zatrzymało...
96 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

K
kaja-maja 3 lata temu
rozpaczą jest kiedy widzimy jak nie jedni chcą być kimś,bez własnego rozumu a panującym ujadaniem jako imperium do utrzymania się przy władzy ,jak w ogień trzeba umieć wskoczyć tak w dobitnym słowie zaburzeń dostać ,kiedy w życiu się kradło,niemiłosierną wrogosć miało na poczet odwrotności słowa ,tak wiadomo prawda boli i kłopot z funkcjonowania wprowadza konflikt co życia fakt zmienia ,jak za plecami o wielu sprawach się decyduje tak marne owoce zbiera gdzie matka jak matka czy ojciec bez uszczerbku na zdrowiu najczęściej z powszechnym życiu pomocy udzielać jako Bóg truje ludzi nie dla zachwytu a kasy gdzie dzisiejsze niedobitki jeszcze się łaszą ale w najtrudniejszym czasie bedą cierpieć sami
149 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie