tryby

Tryby Skończyłem swe dzieło Maszynę Stoi przede mną, lśniąca swym zimnym urokiem Niepamięć obezwładnia mnie na chwilę Tryby już pracują Cichy szum jak słodka melodia, daje znać, że wszystko działa Późna godzina pozwala na spokój Sworznie i śruby, powleczone delikatnym olejem, przytulają się do siebie Sucho płynie prąd Stal ożywa i pręży swoje ciało Powietrze z trzaskiem wpada do stalowych płuc Zamykam oczy i w spokoju czekam na cios Uśmiecham się, to koniec, to początek Wieczność nadchodzi Już na zawsze, Ja w maszynie