pokora

ludzie tacy jak my ludzie prawie tacy jak my m i l i o n lat temu walczyli o przetrwanie tworzyli narzędzia kochali i tańczyli a Ty narzekasz na brak sensu życia plączesz się w swoich myślach i cywilizacji rzucasz dietę i kochankę siedzisz przed biurkiem i boli Cię kręgosłup masz ogólnie bardzo ważne problemy ja istnieję. czuję to wewnątrz czuję jak droga mleczna kręci się i pulsuje atomy mojego ciała, gdy zdechnie wschód i zachód, wezmą udział w narodzinach kolejnej gwiazdy czy naprawdę dobrze rozumiem pokorę? czy to dumne trzymanie za ręce innych ogniw łańcucha niekończącego się życia?