dyktafon.

tu nikt nie słucha cudzych rojeń o wolności od życia pomarszczonych dłoni i twarzy dalej szybciej dalej wy tylko pamiętacie wspominacie wypominacie sobie i żałujecie tej przeszłości która się zamyka bo przyszłość i tak jest dla was obcym uśmiechem politowania wolniej w wygodnych fotelach mówicie myśli do ściany telewizora zwiniętego w kłębek kota jesteście żywą pamięcią której nikt nie chce zrozumieć włączę dyktafon by pamiętać.