Prośba

Ignoruje pan melancholię spod moich rzęs. Nie odpowiada pan na pytania, które zadaję Nieudolnie skrywanym odcieniem czerwieni Niefortunnie ujawniającym się na policzkach. Proszę pana, pana żarty zawsze mnie bawią, Ale ileż bardziej byłyby zabawne gdyby Oszczędził mi pan kilku łez wieczornych. Proszę pana, nie ukrywam, iż lubię Dotyk pańskiej dłoni, którego może kiedyś Poznam w letnim wietrze lub pośród śniegów Pośród maciejek lub jabłoni, nie istotne. Pan jest szczęśliwy, uśmiech na pana twarzy Płonie soczyście, pan tańczy, pan śpiewa, Pan jest silny i bezlistny jak drzewa późną jesienią Pana oczy błyszczą szkliście, jak rosa na płatkach róż. Proszę pana.