o samotności

samotność zamienia się w czerń nocy odgłosy duszy i pragnień niedościgłych ciemności twarzy po północy Fotel bujany pusty głosy kapci na podłodze pragnienie miłości ciepły ślad po babci samotność to choroba lekarstwem miłość odwzajemniona to ręce zawisłe w pustce samotność to ramiona trafiające w ból bezradnie za życia kiedy dusza krzyczy z braku ciepła kona gwiazda co mruga bezradnie w okno ujawnia blade wspomnienia tych którzy je zostawili w nadziei że moja samotność je przytuli