Pisanie poezji
to jak robienie
kanapek na podróż
ukochanej osobie
spojrzenie w okno
spojrzenie z mostu
ku rzece
spojrzenie z gór
ku dolinom
pisanie poezji
to
modlitwa
z dziękczynieniem
i prośbą
daj mi siłę
by przetrwać
i.......
wiersz powstaje
z samotności
z wspomnień które bolą
z krzywd
których jesteś przyczyną
z śmierci
której jesteś
zaślepionym sędzią
..................
i powstaje
piękny ogród
rozczarowań
rzeczy imion
które chciałeś kochać
a one już
w bogu istnieją
i w bogu
to i owo
jeśli po trawisz
zachowasz
zachowasz
65 odsłon