Pochylony nad grobem
tak....
że,serce wypada
na boga skroń
a z tej jesieni
liśćmi
narzuciłem płaszcz
słońce po oczach
krzyczy
a,i tak został płacz
nim odeszliśmy
przybyliśmy
...,
co dzień wyruszam
w drogę
przecinam
nowe i stare
szlaki
....
i wieje
od ludzi chłodem
19.11.2011.
70 odsłon
