Przejdź do treści

W miłości...

Egzystencjalne
W miłośći chcę żyć bo miłość to życia mojego horyzont Statek - Nadzieja - w przystani Już czeka. Czeka na znak z nieba. Mój duch się wyrywa, Z piersi chce gnać daleko Jak gdyby uwięziony, nie może Chcę go uwolnic, niech wzleci! Wysoko, ponad wszystko i wszystkich, nad chmury, powietrze nad ziemię wysoko Niech wzleci i pozna Odwieczne sedno istniena.
26 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

5 online

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie