Bright Star (Błyszcząca Gwiazda)

John Keats Bright Star Bright star, would I were steadfast as thou art— Not in lone splendour hung aloft the night And watching, with eternal lids apart, Like Nature's patient, sleepless Eremite, The moving waters at their priestlike task Of pure ablution round earth's human shores, Or gazing on the new soft-fallen mask Of snow upon the mountains and the moors— No—yet still steadfast, still unchangeable, Pillow'd upon my fair love's ripening breast, To feel for ever its soft fall and swell, Awake for ever in a sweet unrest, Still, still to hear her tender-taken breath, And so live ever—or else swoon to death. Błyszcząca Gwiazda O, jasna gwiazdo, gdybym był tak wytrwały jak ty - nie tak błyszcząc, gdy sama wędrujesz po nocy spoglądając na naturę okiem bezsennego eremity, na żywe wody, które wedle kapłańskiej posługi oczyszczają nasz świat, na wybrzeżach lub na cicho opadającą maskę, z białego śniegu - przykrywającą góry pola i moczary Nie — wciąż wytrwale i niezmiennie, spoczywając na piersi mojej ukochanej, wyczuć, gdy delikatnie wznosi się i opada, wciąż wsłuchując się w jej czuły oddech być na zawsze w słodkim pożądaniu albo odejść na zawsze