dylematy...

Dziunia do lusterko zerka no i masz - rozterka wielka tu za płasko tam odstaje a ten tu mi coś udaje (chodzi o partnera Dziuni) nie rozumie mej migreny że sylwetka nie syreny nie przykryje mi kubraczek nic nie widzi nieboraczek w szafie wielka pustka przecie jak pokazać się na świecie czym zabłysnąć czym brylować sama muszę wciąż główkować a ten siedzi przed displejem żuje coś a ja nic nie jem nie rozumie jak to ciężko być kobietą i czuć piękno kiedy wszyscy widzą braki że ten out fit byle jaki koleżanki nagadują wciąż intrygi nowe snując on nie kuma takiej trwogi kiedy z waty rankiem nogi gdy w lusterku bladym świtem twarz wymięta ciężkim bytem bydlak jeden jego wina on obiecał - nie dotrzymał miał być raj i fajerwerki a nie gacie - stare szelki (tu dziunia marszczy czółko - oznaka głębokiej zadumy) wiem już jak się wydostanę zmienię życie pokopane najpierw fryzjer wizażystka potem będzie w szafie czystka do butików na spacerek tam bluzeczka tu sweterek wreszcie spokój zapanuje tak się dziś odreaguję a że jestem odlotowa - dla relacji też odnowa i w szczodrobliwości wielkiej kupię dres i nowe szelki aa-ała