złodziej

mam przed sobą sekrety na ile jeszcze mogę zaskoczyć zdejmuję z oczu powieki jak nierozdmuchane iskry dymią wyciągam ręce po cudzą samotność podnoszę grosik jak nie swoje szczęście usta pełne gorącej czekolady już nie krzyczę na siebie patrzę pod słońce jak motyl mienię się przez chwilę w zalotnym uśmiechu słonecznika