do zwyczajnego prawa natury koniec lata dzisiaj mamy i do jesieni coraz nam bliżej z główną rzeką prądu jak czasem w morzu liści niebawem się skąpiemy czuć wiosennej świątyni kwiat tylko świadomości innej postaci lato już odchodzi z wylewną łzą jesień wszystko deszczem myje torując dla siebie drogę do życiowej nowej kolorystki lato już odeszło lecz nie my od siebie my mamy swoją szczęliwą wyspę i zapach leśnego jałowca w palącym się kominku gdy lato odchodzi tak do jesieni coraz bliżej gdzie nikt jej się oprze jak soczystości spadających liści na ziemi tworząc wiosny kwiat...