Kwiaty zła

Ach! szalona duszo... Raz ci cugle popuszczone A w ciele wtedy sen gości I rozum w majakach uśpiony Tętni serce w czarnym łonie Tłoczy, tłoczy wrzątek w żyły Kiedy ogień krwi dogasa Spraw o życie! by się tliło Wszak jedna kropla starczy By tu strugą rwącą płynąć A ty powiedz duszo we śnie Jak tą śmierć przeto ominąć Skon na koniu pędzi cwałem Niszczy krwiobieg prędko Słodki żar się w myśli sączy Tuli błogo ciała miękkość -Spójrz w te lica szare mgła je w kadzi barwi śmierć tu nie próżnuje w noc się snami karmi Ach! szalona duszo... Ciało w ziemi dawno trwa A Ty patrzaj na to z góry I podziwiaj plony zła... ,,Szkarlatyna- dziś leczona antybiotykami, ale jeszcze sto lat temu finał choroby kończył się w większości śmiercią,,