boję się nocy snów które kołyszą w niebycie kadrów wyrwanych z kontekstu nachalnym światłem gwiazd w obronie koniecznej zaciskam zęby na palcu jak wtedy gdy cukierek zabrany sprzed ust upadł z trzaskiem rozliczam się z emocji tak mówią terapeuci gdy patrzą asertywnie przez żółte oko wizjera