Kim jest ta postać U progu mych drzwi? Wplatasz nadgarstki Głęboko w jego włosy A jego imię brzmi jak Kuba albo Igor Maciej czy Bartek A ja tylko na to patrzę Powiedziałeś tyle słów Których nie potrafię pojąć Że nie wiesz kim jestem Gdy siedzę w sam w pokoju Może ty mi powiesz? Gdy jesteś przy mnie zamieniam się w bożka Krzyżuje się w imię Twego wyższego dobra Ale ty wciąż grzeszysz Dekady miną I już zapomną O tym jak znów sprzedałeś moją niewinność Komuś kto wygląda jakby gnębił Cię w szkole I nawet się nie zastanawiałeś Zmieniałem kochanka I osobowość swą znów Nie wiem czyje to odbicie w srebrnym talerzu Nie zostało już nic więc po prostu płaczę Jeśli błysk w moim oku Poprowadzi Cię przez labirynt Z powrotem do lepszych dni Proszę zabierz go i znajdź mnie Ale jeśli znów będziesz chciał złamać moje zimne, ciężkie serce Wystarczy że powiesz „nie zmieniaj się” A jeśli będziesz chciał Rozerwać mój świat wpół Powiedz że już zawsze będziesz szukać