rankiem jestem bardziej ubrany w zamyślenie rutynowo odpędzam ciszę niecenzuralnym słowem czajnik gwiżdże na zmiany kawa mniej smakuje wymieszana z szaroburym deszczem parkuję przy każdej ciepłej myśli z kostką cukru na języku przedzieram się przez tłok ulicy równie głośny co obojętny na wszystko