soczyste, czarne jagody, w pamięci ich cierpki smak, jeśli ma tulić do serca, proszę, niech tuli mnie wiatr. on szepcze wytrwale w ucho, promienie zachodzą wnet, zna moje wszystkie zwyczaje. gdy ciemno i mgliście jest dłoń do dłoni, jak w snach północ zbliża się cieniem, dusza zaś czeka wytrwale, a sama wciąż o tym nie wie. jednym powiewem ostudzi, następnym przecie ogrzeje. znajdzie dla mnie ambrozję. wiatr możliwości ma wiele... wiersz mój....interpunkcja Ryty co nie znaczy że się z nią zgadzam...