Starość bywa szczęśliwa

niedługo ujrzymy niebo nasze krzyże już dojrzewają w sosnowych lasach za złocistym polem lecz zanim zajdzie ostatnie słońce zanim słowa zmienią się w ciszę usiądź przy mnie przed domem wtuleni popatrzymy jak ogród kipi miodem jak kwitną stare jabłonie jak ptaki szybujące nad nami wskazują drogę a my trzymając się troskliwie popatrzymy w nasze oczy życiem zmęczone i uśmiechniemy się szczęśliwi tak jakby to był początek a nie koniec