obrazy mają chłodne oczy jak bezkres otwarty w przeszłość barwami sięgają na ściany szukając rąk zmarłych malarzy tęsknią w blejtramach jak w klatkach twarze dumnych hrabianek za woalem koronek i intryg unoszą w karetach różany zapach pudru pejzaże z białych nenufarów na mostkach kochankowie pragną wiecznej miłości w śmigłych łodziach odpływają z cieniem żalu zapomniane sny