błyszczą łuski na skrzydłach motyli podobne rybim lecz drobniejsze tkane gęsciej jak kimona gejszy przez nie widmo świetlne się rozchyli w barwną paletę zwielokrotnioną bo jak pryzmat rozszczepiają światło i wywołać zachwyt jest im łatwo wśród widzów feerią tęcz zdumionych mieniak się mieni nad strumieniami lśniącym błękitem albo fioletem a biało czarno czerwonym dżetem rusałka admirał oczy mami natura - artystka niezrównana motyle skrzydła zmieniła w miraż nie do oddania przez żaden wyraz choćby pisany był na kolanach lato 2008