Jeśli już przyjdzie do mnie czas, żeby zakleić ciszą usta, zaśpiewam ci ostatni raz i schowam się za taflą lustra. Zamienię się w strażnika dni, które zostaną tu beze mnie, wiem, że pod prąd przepłynę Styks, żeby ugłaskać ci codzienność. Pamiętaj, życie mamy jedno, a ziemia się tak dziwnie kiwa, więc nigdy nie stój nad krawędzią, po prostu żyj i bądź szczęśliwa.