nie mogę patrzeć w lustro czuje że w środku mnie jest pusto nie moge patrzec sobie w twarz wiedząc ze nie ma nas obawiam się że nigdy nas nie było ale nie wiem co sie za tym krylo tylko zmartwień w glowie mi przybylo a pograzajac sie w depresji i narzuconej przez ludzi presji nie moglam czuc sie swobodnie jakbym wchodzila w nie swoje spodnie czasem czuję się zle potem lepiej nastepnym razem bede czuc sie najlepiej gdy juz nie bedzie mnie wszystko bedzie jak we snie